In zijn werk onderzoekt hij thema’s rond de tegenstelling tussen stedelijke en natuurlijke omgevingen, waarmee hij de kwetsbaarheid van stedelijke ruimtes blootlegt. Hij verbeeldt vaak verlaten kamers en vervallen structuren die langzaam door de natuur worden teruggewonnen. Dit benadrukt de vergankelijkheid van menselijke creaties en de onvermijdelijke terugkeer van de natuur.
Zijn werk maakt gebruik van perspectieflijnen en driedimensionale vormen, voortkomend uit de manier waarop de mens deze middelen inzet om zijn omgeving te begrijpen. Met de schilderkunst als achtergrond benadert Palsgraaf zijn sculpturale collages op vergelijkbare wijze: hij stapelt teruggewonnen hout en gevonden materialen zoals een schilder olieverf in lagen aanbrengt. Deze materialen voegen diepte, licht en textuur toe, waarbij elk element zijn eigen kleur ontleent aan het verval van het materiaal en functioneert als een penseelstreek in een schilderij. Met deze techniek creëert hij rijke, complexe werken die de grenzen tussen schilderkunst en sculptuur vervagen.
Pim Palsgraaf, Mycose City 11, 2014, hout, beton, modelbouwhuisjes, 80 x 150 x 210 cm